Terwijl Hanneke zich klaar maakt om naar bed te gaan, hoort ze beneden in de woonkamer ineens een hele harde klap. Zo snel als ze kan, rent ze naar beneden. Terwijl ze in de deuropening staat, ziet ze hem liggen in het midden van de kamer, haar Walter; een hartstilstand. Haar lieve Walter is zomaar overleden. Totaal ontredderd blijft ze achter.
In het begin van de nacht arriveer ik bijna tegelijk met zijn dochter, Felice, om de opbaring te verzorgen.
De volgende dag kom ik weer aan bij het huis. Hanneke vertelt hoe snel het bericht de ronde doet dat Walter is overleden. Soms vinden mensen dat niet fijn, maar Hanneke vindt het wel prettig. Zo hoeft ze zelf niet iedereen te informeren. Terwijl we zitten te praten, wordt er op het keukenraam getikt. De buurvrouw staat voor de deur met een grote pan tomatensoep, hier kunnen ze wel drie dagen van eten. Dankbaar neemt Hanneke het in ontvangst en zet het op het aanrecht. Fijn, dan hoeft ze in deze emotionele tijd niet zelf na te denken over het eten. Niet heel veel later wordt er weer op het raam getikt. Het is de bloemist met drie grote bossen bloemen. Hanneke neemt ook deze aan en gaat snel op zoek naar geschikte vazen. Ik help haar met de bloemen op de vaas zetten.
We vervolgen ons gesprek. Niet heel veel later wordt er weer op het raam getikt. Een dierbare vriendin van de familie staat voor de deur, ook zij brengt iets mee: een lekkere grote schaal lasagne.
Aan het einde van de dag nemen we afscheid en spreken af dat ik de volgende dag er rond 13.00 uur weer ben. Als ik aankom zie ik dat de keuken behoorlijk vol staat. Op het fornuis vier pannen en op het aanrecht een emmer waarin een aantal bossen bloemen zijn gezet.
Hanneke ziet mij kijken en zegt met een lach; ‘Ja, aan eten de komende tijd geen gebrek, maar hoe we het allemaal op moeten krijgen? En we moeten nog even ergens vazen vandaan zien te halen, want die zijn allemaal op.’
Misschien vraag je je af waar deze column naar toe gaat. Nou dat zal ik je vertellen. In een week van de uitvaart zie ik dit heel vaak gebeuren: lieve mensen die graag allemaal iets willen doen, maar niet weten wat. Vaak vertaalt zich dat in eten koken en bloemen brengen. En dat is super lief en wordt ontzettend gewaardeerd. Maar een buik kan maar een bepaalde hoeveelheid eten verwerken en een vaas maar een bepaald aantal bloemen.
Dus mocht je iets te eten willen maken of bloemen willen sturen, dan heb ik hierbij twee handige tips:
- Eten: breng het in een diepvriesbakje(s). Hebben mensen een overvloed aan eten, dan kunnen ze het voor de zware tijd die nog gaat komen invriezen en is er altijd iets.
- Bloemen: geef er een vaas bij.
Op deze manier ontlast je een familie echt, ook in de week na de uitvaart.